Олимпискиот бокс има нови велесили: Ова никогаш не им се случило на Кубанците во историјата!

Светското првенство во бокс во Ливерпул официјално заврши вчера. Финалните натпревари беа одржани во сите преостанати тежински категории, а потоа се одржа церемонијата на доделување медали.

Хрватскиот боксер Габриел Веочиќ освои бронза во полутешка категорија (-80 кг), со што ја спаси честа на регионот. Веочиќ забележа три победи и еден пораз на Светското првенство во Ливерпул, од него беше подобар само од Јавохир Уматалиев од Узбекистан.

Веочиќ ја вклучи Хрватска меѓу вкупно 30 земји кои освоија медали на ова Светско првенство. Интересно е што некои боксерски сили како САД, Италија, Украина и Франција, исто така, зедоа по еден медал.

Со аматерскиот бокс веќе неколку години доминираат Узбекистан и Казахстан. Узбекистан освои 11 медали, од кои шест беа златни, додека Казахстан беше најуспешна земја со седум златни медали (машка + женска конкуренција) и вкупно 10 медали. Индија и Бразил беа зад нив. Нивните боксери освоија четири медали, но Индија беше малку поуспешна, со двајца златни медалисти, додека Бразил имаше едно злато.

Куба за прв пат во историјата без златен медал на Светското првенство

Англичаните не успеаја да освојат злато на домашен терен, но освоија пет медали, а интересно е да се истакне дека Кубанците не освоија ниту еден златен медал. За прв пат откако започнаа Светските првенства во бокс (од 1974 година), Кубанците се враќаат дома без најпрестижниот медал. На 21 од 23 светски првенства ќе освоеја барем еден златен медал. Во 2007 година не се појавија на Светското првенство во Чикаго, плашејќи се дека разни менаџери и промотори ќе ги убедат нивните боксери да не се вратат во земјата и да станат професионалци.

Инаку, Куба го забрануваше професионалниот бокс од 1962 до 2022 година, што честопати резултираше со бегство на нивните боксери од големите натпреварувања и никогаш да не се вратат во татковината. Ова беше голем срам за Куба, и тие не сакаа нешто вакво да им се случи за време на Светското првенство во САД. На сите други Светски првенства Кубанците се натпреваруваа и освојуваа златни медали, понекогаш освојувајќи и осум на едно светско првенство, но нивната доминација заврши, барем засега.

Азиските земји како Узбекистан и Казахстан го презедоа приматот, што е поткрепено со статистиката од последното Светско првенство и минатогодишните Олимписки игри. Узбекистан освои најмногу медали во Париз, пет златни. Зад нив беше Кина со три златни и две сребрени медали, додека Казахстан немаше незаборавни Игри, но сепак освои два медала (сребрени и бронзени). Кубанците мораа да се задоволат со еден златен и еден бронзен медал.

Една година претходно на Светското првенство одржано во Узбекистан бевме сведоци на уште една доминација на Узбеците. Пет златни, два сребрени и два бронзени медали е нивниот биланс, додека Казахстан беше втор со четири златни и едно сребро. Русите исто така имаа право да се натпреваруваат, а нивните боксери ги освоија двата најбрилијантни медали и четири бронзени медали. Куба тогаш освои еден златен, три сребрени и две бронзени медали.

Откако АИБА им дозволи на професионалните боксери да се натпреваруваат во олимписки/аматерски бокс во 2016 година, работите почнаа да се менуваат. Меѓу целите на бројните критичари беше Баходир Јалолов, фантастичен узбекистански боксер кој двапати освои олимписко злато. Во времето кога се натпреваруваше на Игрите во Токио, Јалолов имаше шест професионални натпревари, а во Париз се појави како многу искусен професионалец со 14 борби зад себе (14-0). Јалолов лесно го освои златото во Париз, а боксерската јавност во голема мера се согласи дека боксер од таков калибар и искуство меѓу професионалците нема што да бара на Олимписките игри.

Сепак, сè беше според правилата и Јалолов го искористи она што се нудеше. Секако, ваквите работи не треба да го засенат фактот дека Узбекистанците очигледно имаат врвна боксерска школа, тие работат многу добро и тоа се одразува на нивните резултати. На крајот на краиштата, гореспоменатиот Уматалиев има само 20 години, нема професионално искуство во боксот, но веќе доминира и може да се пофали со титулата светски шампион. Ако на сето ова додадеме дека кубанските боксери сега се слободни да се движат меѓу професионалците, јасно е дека и талентираниот фонд во олимпискиот бокс е „разреден“, но таков пад не беше очекуван.

Времето ќе покаже како Куба ќе реагира на новокомпонираниот поредок во олимпискиот/аматерски бокс и дали ќе можат да се вратат на тронот што го држеа со години.