Заврши Европското карате првенство за сениори во Ереван, Ерменија, на кое најдобар пласман по освоени медали имаше Германија 7 – 3 златни и 4 бронзени, потоа следат Италија 8 (2-2-4), Шпанија 6 (2-2-2), Хрватска 5 (2-2-1), Ф-1 (каратисти од Русија и Белорусија) 4 (2-1-1).
Македонија на ова ЕП не освои медал, а од регионот добар пласман имаа шестопласираната Турција 4 (2-0-2), 9.Грција 3 (1-0-2), 10.Црна Гора 4 (0-1-3), 12.Албанија 1 (0-1-0), 13.Косово 2 (0-0-2) и 17.Бугарија 1 (0-0-1).
Поранешната репрезентативка на СР Југославија, Тања Петровиќ, остро реагира на неуспехот на српските каратисти на Европското првенство и кој масовно се споделува на социјалните мрежи.
Фото: Фејсбук Тања Петровиќ
„Горчливо ги голтам неуспесите во последните 5-6 години.
Она што најмногу ме погодува е целосното понижување на овој сет српски репрезентативци, како и во претходните 5 години, каде што можете да видите дека немаат ниту име ниту презиме во официјалниот билтен на КФС, немаат ниту слика ниту коментар за селекцијата и подготовките, немаат ниту платени подготовки ниту натпревари, никој не знае за нив кога ќе се вратат, како да не постојат, додека за роднините во втората генерација на нашите водечки стриктури на федерацијата, можете да прочитате за медалите освоени на детското балканско првенство, добрите оценки и дополнително продолжување во музичко училиште“, вели Петровиќ и додава:
„Мојата генерација натпреварувачи, претставници на Југославија (Србија и Црна Гора) во 1990-тите, иако под санкции од целиот свет, живееја подобро, беа попочитувани, имаа обезбедени услови од федерацијата и министерството, стипендии според заслужени критериуми и беа промовирани во медиумите како примери за идните генерации млади каратисти.
Имавме академски експерти и претседател на федерацијата, а репрезентативците и селекторите освојуваа по неколку медали на ЕП и СП секоја година (8 медали на ЕП во Белград, тренер Душан Дачиќ). Денес, се срамиме од нашите селектори, кои дури немаат ни овластување да избираат членови на репрезентацијата според нивните критериуми, бидејќи „повисоките“ интереси ќе се мешаат во изборот на „најдобрите“. Без професија, систем, стратегија за развој, елиминирање на непотизмот и мобингот, сексуална злоупотреба, корупција и злоупотреба на службената должност, нема напредок за нас.
Затоа им честитам на сите низ Србија кои се бореа против сите Содоми и Гомори кои го напаѓаат карате спортот, кои поставија експерти на вистинските места, како и луѓе со авторитет и квалитет, со цел да се постигне заеднички интерес – УСПЕХ НА ПРЕТСТАВУВАЊЕТО И ПОЧИТУВАЊЕТО НА СПОРТИСТИТЕ“!
Легенадата на југословенското карате Ливиус Бунда реагираше на овој напис со свое виедување: „
Српското карате доживеа вистински дебакл!!! Не беше освоен ниту еден медал, уште повеќе, нашите натпреварувачи беа далеку од нив. Можеби единствената светла точка е добрата работа и солидниот пласман на младиот „каташ“ Урош Субота кој, и покрај тешката жрепка, успеа да ги елиминира натпреварувачите од Германија и Франција! Тој загуби во 3-тото коло од натпреварувач од Шпанија, а во репасажот загуби од натпреварувач од Португалија. Браво за Урош“!
Да размислиме сите заедно како се случи неекспертите и шарлатаните да ни го „ЗЕМААТ“ карате спортот. Спортот што ѝ даде на оваа земја толку многу светски и европски шампиони, како и универзитетски професори, исклучителни експерти во областите во кои работат денес. Сите тие се ГОРДОСТ на нашето карате.
Јас знам каде погрешив, а вие? И ќе морам да го исправам тоа дури и во овие години“, напиша Бунда.
„Хрватска навистина е, тоа не е ниту флоскула ниту претерување, суперсила во овој спорт. Од 202-те земји-членки на Меѓународната или Светската карате федерација, ние сигурно сме меѓу првите 15-20 со најмногу трофеи“, вели Давор Ципек за Спортске новости, претседател на Хрватската карате сојуз, кој, патем, втор пат последователно, на тајно гласање едногласно беше избран за генерален секретар на Европската карате федерација во Ереван.
Додека едните се радуваат, другите тагуваат и се обидуваат да ја пронајдат грешката за слабите резултати. Ние сме во тие што тагуваат. Може некои размислувања за слабите резултати одговараат и на состојбата во нашето карате. Секако, најмеродавно ќе биде да се излезе со анализа за пропустите и како понатаму.
